လူေတြဟာ ဘဝျဖစ္လာကတည္းက ကိုယ့္ရဲ႕ဘဝ၊ ကိုယ့္ရဲ႕ ဗီဇစိတ္အေျခအေနနဲ႔ သက္ဆိုင္တဲ့ ဘဝေနထိုင္မႈလမ္းေၾကာင္းဆိုတာရွိပါတယ္။ ဘဝမွာျဖစ္လာတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြ ၊ ရည္မွန္းခ်က္ေတြဟာလည္း အဲဒီလို ဘဝအေျခအေနနဲ႔ ဗီဇစိတ္အေျခအေနေပၚမွာမူတည္ျပီး ျဖစ္ေပၚလာခဲ့ၾကတာပါပဲ။
.
ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိတဲ့လူတိုင္းမွာ ကိုယ္သြားရမယ့္လမ္းေၾကာင္းဆိုတာရွိပါတယ္။ အဲဒီလမ္းေၾကာင္းကို ေျဖာင့္ေျဖာင့္တန္းတန္းေလွ်ာက္ဖို႔ဆိုရင္ ကိုယ့္ရည္မွန္းခ်က္လမ္းေၾကာင္းတူ ေပၚမွာ ေလွ်ာက္လွမ္းေနတာ မဟုတ္တဲ့လူေတြ ရဲ႕ တိုးတက္မႈကိုၾကည့္ျပီး သိမ္ငယ္စိတ္ကို ေဖ်ာက္ထားမွရပါလိမ့္မယ္။
.
ကိုယ္ကျဖစ္ခ်င္တာကတမ်ိဳး၊ လုပ္ေနရတာတမ်ိဳးဆိုတာမ်ိဳး ဘဝမွာ တခါတေလၾကံဳရတတ္ပါတယ္။ ကိုယ္ရဲ႕ရည္မွန္းခ်က္ကို အေကာင္အထည္မေဖာ္ႏိုင္ေသးခင္မွာ ေလွကားထစ္အေနနဲ႔ ကိုယ့္ရပ္တည္မႈကို ယိုင္နဲ႔မသြားေအာင္ဆိုတဲ့ အေနနဲ႔ တျခားနယ္ပယ္တစ္ခုခုမွာ လုပ္ကိုင္ေနရတာမ်ိဳး ရွိေနတဲ့အခါ အဲဒီနယ္ပယ္မွာရွိတဲ့ သူေတြရဲ႕ ေအာင္ျမင္မရရလာဒ္ေတြကို အားက်ျပီး ကိုယ့္ရဲ႕ရည္မွန္းခ်က္အတြက္ ၾကိဳးစားမႈအေပၚ ေလ်ာ့တိေလ်ာ့ရဲစိတ္ျဖစ္လာတတ္တာဟာ သဘာဝပါပဲ။
.
ကိုယ္က စာေရးဆရာျဖစ္ခ်င္တယ္။ ဒါေပမယ့္လည္း ကိုယ္ဝင္လုပ္ေနတဲ့ အလုပ္က Marketing ကုမၸဏီျဖစ္ေနတယ္။ အဲဒီမွာ ကိုယ့္ေဘးက တျခားလူေတြက ရာထူးေတြတိုးသြားတယ္၊ လစာေတြမ်ားသြားတယ္ စသည္ျဖင့္ တိုးတက္မႈေတြရွိေနတာကို ၾကည့္ျပီး သိမ္ငယ္စိတ္မဝင္ဖို႔ေတာ့လိုပါတယ္။
ကိုယ္က ဘာျဖစ္ခ်င္တာလဲဆိုတာေပၚမူတည္ျပီး ကိုယ္ေရာက္တဲ့ေနရာမွာ အေကာင္းဆံုးလုပ္ဖို႔လိုပါတယ္။ ကိုယ္သြားတဲ့လမ္းေၾကာင္းနဲ႔ သူသြားတဲ့လမ္းေၾကာင္းနဲ႔မတူရင္ ဘဝမွာ ျပန္ရခ်က္ေတြ ၊ ရာထူးေတြ ၊ ဝင္ေငြေတြ မတူတာကိုလည္း သတိျပဳရပါမယ္။
.
ကိုယ့္လမ္းေၾကာင္းဆိုတာ ကိုယ္က ဒီအလုပ္တစ္ခုကို လုပ္ရင္ ဘဝမွာ တစ္သက္လံုးေပ်ာ္ရမယ္။ ဒီအလုပ္က ဝင္ေငြရတဲ့အခါ ကိုယ့္ရဲ႕ယံုၾကည္မႈေတြ
တိုးလာမယ္ စသည္ျဖင့္ ကိုယ့္ကို ေက်နပ္ႏွစ္သိမ့္မႈေပးႏိုင္တဲ့ အလုပ္ပါ။
.
ကိုယ္ ကိုယ္တိုင္ေလွ်ာက္တဲ့လမ္းရဲ႕ခက္ခဲမႈကို ကိုယ္တိုင္သိပါတယ္။ ကိုယ့္လမ္းေၾကာင္းနဲ႔ သူ႔လမ္းေၾကာင္းမတူရင္ အေတြ႕အၾကံဳလည္းမတူသလို နယ္ပယ္လည္း မတူပါဘူး။ ကိုယ့္လမ္းေၾကာင္းကို ကိုယ္ေတြးတာသာ
ကိုယ့္ရည္မွန္းခ်က္ဆီကိုေရာက္ဖို႔ ခြန္အားျဖစ္ေစမွာပါ။
.
ကိုယ္ ကိုယ္တိုင္လည္း သူမ်ားရဲ႕ ျဖစ္ထြန္းမႈကိုၾကည့္ျပီး ကိုယ့္ရည္ရြယ္ရာလမ္းေၾကာင္းကို ေမ့သြားေလာက္တဲ့အထိအားက်ေနခဲ့မိတယ္။ အဲဒီအခါ ကိုယ့္ရည္မွန္းခ်က္ကို သြားမယ့္ေျခလွမ္းေတြ တုန္႔ေႏွးကုန္ေတာ့တာေပါ့။
.
သူတပါးရဲ႕ ေအာင္ျမင္မႈကို ၾကည့္ျပီး ကိုယ့္ကိုယ္ကို အားမလိုအားမရျဖစ္တာဟာ ကိုယ့္ရည္ရြယ္ရာလမ္းေၾကာင္းကိုခဏတာေမ့သြားျခင္းပါပဲ။ အဲဒီအခါ စိတ္ဓါတ္ေတြက်လာမယ္။ စိတ္ဓါတ္ေတြက်လာတဲ့အခါ ကိုယ့္ေအာင္ျမင္မႈအတြက္ ျဖည့္ဆည္းရမယ့္အေတြ႕အၾကံဳေတြ အေလ့အက်င့္ေတြကို လုပ္ေဆာင္ဖို႔ ေပါ့ေလ်ာ့လာပါလိမ့္မယ္။
.
အဓိက က ကိုယ့္ကိုယ္ကိုသာေရွးရႈဖို႔ လိုအပ္တာပါ။ မျဖစ္ႏိုင္ေသးတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြ ၊ ပန္းတိုင္ေတြဟာ ကိုယ့္ကို ေစာင့္ေနၾကတာပါ။ လမ္းခုလတ္မွာ သူတပါးရဲ႕ေအာင္ျမင္မႈကိုၾကည့္ေနမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ရည္ရြယ္ရာဆီ ေရာက္ဖုိ႔ အနည္းငယ္ေႏွးေနဦးမွာျဖစ္ပါတယ္။
.
သူလည္း သူ႔ဘဝသူ႔ရည္ရြယ္ခ်က္လမ္းေၾကာင္းေပၚမွာေလွ်ာက္ေနတာျဖစ္တယ္။ သူ႔လမ္းေၾကာင္းေပၚမွာ ေလွ်ာက္လွမ္းရင္း သူ႔အေတြ႕အၾကံဳနဲ႔သူရွိေနတာျဖစ္သလို ၊ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္လည္း ကိုယ့္အေတြ႕အၾကံဳနဲ႔ ကိုယ္ပါပဲ။ ဒါကိုနားလည္ထားမယ္ဆိုရင္ ကိုယ့္ရည္မွန္းခ်က္အတြက္ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ျဖည့္ဆည္းရမယ့္ အေတြ႕အၾကံဳေကာင္းေတြကို ရွာေဖြျဖည့္ဆည္းျပီး ကိုယ့္ရည္မွန္းခ်က္ပန္းတိုင္ဆီကို အေရာက္လွမ္းႏိုင္မွာပါ။
.
ဒါေၾကာင့္ ကိုယ့္ဘဝကိုယ္ေတြးပါ။ ကိုယ့္သဘာဝနဲ႔ မတူတဲ့ လမ္းေၾကာင္းေတြကို မေငးပါနဲ႔။ သိမ္ငယ္စိတ္ဝင္လာတတ္ပါတယ္။ သိမ္ငယ္စိတ္ဟာ တိုးတက္မႈလမ္းေၾကာင္းကို သိပ္ကို အတားအဆီးျဖစ္ပါတယ္။ ကိုယ့္ရဲ႕ တက္ၾကြမႈကိုလည္း ဆုတ္ယုတ္ေစပါတယ္။
.
ကိုယ္တိုင္.. စိတ္ဓါတ္ေတြသိပ္က်ေနတဲ့အခါ၊ ကိုယ့္ေဘးကခ်င္းခ်င္းေတြရဲ႕ ေအာင္ျမင္မႈကိုျမင္ရတဲ့အခါ ကိုယ့္စိတ္မွာျဖစ္ရတဲ့ သိမ္ငယ္နာက်င္မႈကို ဒီလိုနည္းလမ္းနဲ႔ပဲ စဥ္းစားေက်ာ္ျဖတ္ရပါေတာ့တယ္။ သူတို႔အေနနဲ႔ သူတို႔ ဘဝ ၊ သူတို႔ ဗီဇ ၊ သူတို႔ဝါသနာနဲ႔ သူတို႔လမ္းေၾကာင္းဟာ ဘယ္လိုမ်ိဳးလဲ ဆိုတာကို သိရွိျပီးတဲ့ေနာက္ ကိုယ့္လမ္းေၾကာင္း၊ ကိုယ့္ဝါသနာ ၊ ကိုယ့္ဗီဇနဲ႔ ကိုယ္ရဲ႕ ရည္မွန္းခ်က္အတြက္ ေရွ႕ဆက္ရမယ့္ နည္းလမ္းေတြကို စဥ္းစားခဲ့ရတယ္။
Credit To : ေက်ာ္ညိဳေသြး
Comments
Post a Comment